1 april 2024 (geen grap)
Grenzen
“… Wat me nog het meest verraste, was het stevig bij mijn keel grijpen (en later het touw om mijn
keel). Als je dit laatste van tevoren had gevraagd, had ik zeker aangegeven dat ik hier helemaal niks mee zou hebben maar niks is minder waar heb ik gemerkt! U mag nog vaker mijn grenzen gaan
onderzoeken…“
Grenzen… Aangeven, opzoeken, overgaan… waar en hoe bepaal je ze en hoe ga je daar mee om?
Bovenstaande zin uit een verslag van een van mijn subjes geeft mij weer een mogelijkheid om hier bij stil te staan.
Want hoe ken je je grenzen en hoe hoog ze mogen zijn als sub?
Natuurlijk heb je je eigen emoties, gevoelens en doe je aan onderzoek zodat je weet waar je triggers liggen. En waar je, aan de andere kant, van denkt te huiveren…
Maar als je gaat voor overgave en je Domina vindt iets HEEL leuk om te doen, of WEET dat je waarschijnlijk toch wel aangaat op iets van waar jij huivert. OF ze wil juist je onderdanigheid testen en wil zien of je het voor haar wilt ondergaan…
WAAR LIGT DE GRENS VAN HET GRENZEN AANGEVEN?
Is het uiteindelijk niet je grootste wens om OVER je grenzen heen gebracht te worden? Uit verlangen, uit nieuwsgierigheid. En wil je juist niet heel graag je Dom(ina) laten zien dat je voor haar alles over hebt, dus ook verder wil gaan dan waar je eigen grenzen liggen?
Ik geloof dat ik het antwoord daar op weet. Vandaar dat ik er een column aan kan wijden; het antwoord is denk ik: LIEFDE OF VERTROUWEN.
Als je iemand vertrouwt, dan durf je los te laten en je over te geven. Dan wil je over je grenzen heen en nieuwe dingen ervaren. Dat geldt ook als daar ook nog eens liefde bij komt kijken; niets zo mooi om te voelen dat je uit liefde uit je comfortzone gaat. De trots en blijdschap van je Dom(ina)bij de nazorg voelt als het warmste deken en geeft je vleugels. De trots die je zelf/voelt (dat heb ik toch maar mooi ondergaan!) is een fijne motivatie en inspiratie voor de volgende keer.
Er moet vertrouwen zijn dat je niet VER over grenzen heen gaat, maar bij elke sessie een klein beetje. Je wilt in een spannend boek toch ook niet van Hoofdstuk 1 naar Hoofdstuk 10? Daarbij sla je te veel bladzijdes over waarnaar je niet meer terug kan… en dat is doodzonde. Daarnaast wil je ook niet dat je sub na een sessie getraumatiseerd wordt doordat je TE ver bent gegaan. Kleine stapje over drempels heen zijn mooi, spannend en uitdagend.
De controle uit handen geven is HET summum van BDSM; dus als je als sub je grenzen zelf bepaalt, waar heb je de dan controle uit handen gegeven?
Grenzen aftasten en overgaan – met verantwoordelijkheid van de ene kant, en vertrouwen aan de andere – geeft groei. In welke D/s-relatie dan ook. Ik ben benieuwd of deze column veel bijval krijgt, of juist heel veel discussie oproept… ik hoor het wel 😉
Kus,
Lady Annabel
